Standardy Ochrony Małoletnich

Specjalistyczny Gabinet Terapeutyczny

Dr Barbara Dynowska
ul. Ligęzów 10: 38-340 Biecz
Libusza 852: 38-306 Libusza
dynowskabarbara@gmail.com
Tel: 609 626 718

Standardy Ochrony Małoletnich

w Specjalistyczny Gabinet Terapeutyczny Barbara Dynowska

Rozdział 1

Postanowienia ogólne

§1
  1. Standardy Ochrony Małoletnich w Specjalistycznym Gabinecie Terapeutycznym Barbara Dynowska w Bieczu , zwane dalej „Standardami” określają:
    • zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem placówki lub organizatora, a w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich;
    • zasady i procedurę podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego;
    • procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz w przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia, osoby odpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskie Karty”;
    • zasady przeglądu i aktualizacji standardów;
    • zakres kompetencji osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu  placówki lub organizatora do stosowania standardów, zasady przygotowania tego personelu do ich stosowania oraz sposób dokumentowania tej czynności;
    • zasady i sposób udostępniania rodzicom albo opiekunom prawnym lub faktycznym oraz małoletnim standardów do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania;
    • osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu i udzielenie mu wsparcia;
    • sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego.
  2. Ponadto Standardy określają:
    • wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone;
    • zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do sieci Internet;
    • procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w sieci Internet oraz utrwalonymi w innej formie;
    • zasady ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia.
§2
  1. Ilekroć w niniejszych Standardach  jest mowa bez bliższego określenia o:
    • placówka– należy rozumieć przez to Specjalistyczny Gabinet Terapeutyczny Barbara Dynowska
    • rodzicach –rozumie się przez to także opiekunów prawnych oraz inne osoby, którym sąd powierzył sprawowanie opieki nad dzieckiem;
    • pracowniku lub współpracowniku – rozumie się przez to  każdą  osobę zatrudnioną     w Specjalistycznym Gabinecie terapeutycznym na podstawie umowy o pracę,  osobę  świadczącą pracę na podstawie  umowy zlecenia, a także stażystę, wolontariusza lub praktykanta;
    • organizatorze- rozumie się przez to innych niż Specjalistyczny Gabinet Terapeutyczny Barbara Dynowska organizatorów  w zakresie działalności związanej z opieką, wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiem sportu lub realizacją innych zainteresowań przez małoletnich;
    • właściciel/ dyrektor- należy przez to rozumieć właściciela/dyrektora Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego  Barbara Dynowska
§3
  1. Wolontariuszem może być osoba wyłącznie w wieku powyżej 13 roku życia.
  2. Umowę z wolontariuszem poniżej 18 roku życia zawiera się za uprzednią zgodą jego przedstawiciela ustawowego.
§4
  1. Każdy pracownik/współpracownik przed dopuszczeniem do realizacji obowiązków podaje dane osobowe, które następnie służą placówce do wykonania obowiązku określonego w art. 21 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i sprawdzeniu pracownika/współpracownika w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, zwanym dalej Rejestrem.
  2. W aktach osobowych pracownika/współpracownika przechowuje się wydruk pierwszego oraz ostatniego sprawdzenia osoby w Rejestrze.
  3. Osoba figurująca w Rejestrze nie może zostać zatrudniona.
  4. Zakres danych osobowych niezbędnych do sprawdzenia osoby w Rejestrze znajduje się  w załączniku nr 3. do niniejszych Standardów.
  5. Za realizację obowiązku odpowiada właściciel/dyrektor, który może upoważnić do tego innego pracownika Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
  6. W celu monitorowania bezpieczeństwa w Specjalistycznym Gabinecie Terapeutycznym Barbara Dynowska, poza wykonaniem obowiązku określonego w ust.1 placówka dokonuje każdego roku sprawdzenia figurowania pracownika/współpracownika w Rejestrze.
  7. W przypadku powzięcia informacji o wszczęciu wobec pracownika/współpracownika postępowania karnego o przestępstwo przeciwko wolności seksualnej. przeciwko obyczajności lub przestępstwo z użyciem przemocy popełnione przeciwko dzieciom,  należy niezwłocznie takiego pracownika/ współpracownika odsunąć  od wszelkich form kontaktu     z dziećmi i przenieść na stanowisko pracy na którym kontakt ten nie występuje lub rozważyć zakończenie umowy z tą osobą.
Rozdział 2

Zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska, a w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich

§5
  1. Pracownicy Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego posiadają odpowiednią wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci.
  2. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy/współpracownicy organizacji którzy pozostają z dzieckiem/jego rodziną w bezpośrednim kontakcie i podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia                    i motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
  3. Pracownicy i współpracownicy monitorują sytuację i dobrostan dziecka i w  przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy i współpracownicy przekazują tę informację właścicielowi/dyrektorowi Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
  4. Pracownicy zobowiązani są do odnoszenia się do małoletniego z szacunkiem, wydając  polecenia rzeczowo, jasno i konkretnie.
§6
  1. Pracownicy i współpracownicy Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska:
    • równo traktują każde dziecko bez względu na jego pochodzenie, wygląd, przekonania, wyznanie, kolor skóry;
    • odnoszą się z szacunkiem do jego innych przekonań, innych doświadczeń, innej perspektywy wynikającej z bycia dzieckiem;
    • wysłuchują dziecka z uwagą i traktują jego wypowiedzi i przedstawioną wersję zdarzeń z należytą powagą;
    • używają języka pozbawionego ocen, etykiet, dostosowanego do poziomu rozwoju dziecka;
    • tworzą w placówce kulturę otwartości i wzajemnej odpowiedzialności sprzyjającej zgłaszaniu i omawianiu wszelkich zagadnień i problemów dotyczących ochrony dzieci.
§7
  1. Niedozwolone są następujące zachowania pracowników i współpracowników Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska wobec małoletnich:
    • wszelkie zachowania, które zawstydzają, upokarzają, deprecjonują lub poniżają dzieci, lub mają znamiona innych form przemocy psychicznej, fizycznej lub wykorzystywania seksualnego;
    • wszelkie zachowania, które zawstydzają, upokarzają, deprecjonują lub poniżają dzieci, lub mają znamiona innych form przemocy psychicznej, fizycznej lub wykorzystywania seksualnego;
    • podawanie dziecku alkoholu, leków, wszelkich środków psychoaktywnych;
    • akceptowanie bądź uczestniczenie w nielegalnych czynnościach, w które angażowane jest dziecko;
    • nawiązywanie relacji o charakterze seksualnym z dziećmi;
    • zachowywanie się w sposób seksualnie prowokacyjny;
    • goszczenie dziecka we własnym domu;
  2. Pracownicy i współpracownicy nie kontaktują się prywatnymi kanałami komunikacji z dziećmi bez wiedzy ich opiekunów prawnych.
  3. W szczególności pracownicy i współpracownicy nie prowadzą z dziećmi prywatnych rozmów z wykorzystaniem mediów społecznościowych.
  4. Pracownicy i współpracownicy mogą prowadzić z dziećmi korespondencję grupową na tematy związane z działalnością placówki, o ile we wspólnej rozmowie uczestniczy co najmniej jeden inny pracownik/współpracownik oraz rodzic/opiekun prawny dziecka.
  5. W przypadku rozpoczęcia prywatnej rozmowy z wykorzystaniem mediów społecznościowych przez samo dziecko pracownik/współpracownik nie kontynuuje rozmowy i poleca dziecku zgłoszenie się do niej/niego w miejscu wykonywania obowiązków służbowych lub z wykorzystaniem służbowych kanałów komunikacji zdalnej.
  6. Zasada, o której mowa w ust. 5  nie dotyczy sytuacji (potencjalnego) zagrożenia życia i zdrowia dziecka. W takim przypadku pracownik/współpracownik może kontynuować rozmowę, lecz zobowiązany jest jednocześnie powiadomić właściciela/dyrektora placówki o kontakcie z dzieckiem i przyczynach tego kontaktu. Powiadomienie powinno być w miarę możliwości dokonane pisemnie lub mailowo.
  7. Wszelkie podejrzenia dotyczące nieodpowiednich zachowań pracowników i współpracowników placówki wobec dzieci są bezzwłocznie wyjaśniane.
Rozdział 3

Zasady i procedura podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego

§8
  1. Specjalistyczny Gabinet Terapeutyczny Barbara Dynowska w miarę możliwości prowadzi dla dzieci cykliczne (przynajmniej raz w roku) zajęcia na temat bezpiecznych relacji z innymi osobami, w tym z dorosłymi oraz konieczności zgłaszania dorosłym wszystkiego, co je niepokoi.
§9
  1. Określa się zasady interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka.
  2. Pracownicy i współpracownicy placówki działają na rzecz ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
  3. W swojej pracy Pracownicy i współpracownicy placówki kierują się przepisami prawa.
  4. Każda informacja dotycząca podejrzenia krzywdzenia dziecka traktowana jest poważnie       i wyjaśniana jest bez względu na to czy pochodzi od dziecka/opiekuna/, pracownika, osoby dorosłej profesjonalisty oraz bez względu na to czy dotyczy podejrzenia krzywdzenia ze strony innego dziecka, opiekuna dziecka, czy też pracownika bądź współpracownika placówki.
  5. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub zagrożenia dobra dziecka pracownicy/ współpracownicy placówki podejmują niezwłocznie interwencję.
  6. W przypadku bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia dziecka, pracownik, który pozyskał taką informację, niezwłocznie podejmuje interwencję poprzez natychmiastowe powiadomienie telefoniczne oraz przesłanie emailem lub faksem zawiadomienia                     o bezpośrednim zagrożeniu bądź naruszeniu życia i zdrowia dziecka do odpowiedniej jednostki policji. Potwierdzenie wysłania emaila / faksu/ notatka z rozmowy telefonicznej jest przechowywana w dokumentacji Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
  7. Decyzję o podjęciu interwencji podejmuje pracownik, który pozyskał informację.
  8. Decyzję o podjęciu interwencji polegającą na przesłaniu zawiadomienia do prokuratury podejmuje właściciel/dyrektor placówki.
  9. Jednocześnie oferowana jest pomoc i wsparcie psychologa dziecku oraz jego niekrzywdzącym opiekunom.
§10
  1. Określa się zasady interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia związanego                    z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia lub życia dziecka (interwencja nagła).
  2. Jeżeli pracownik placówki w trakcie wykonywania obowiązków służbowych poweźmie informacje o bezpośrednim zagrożeniu życia lub/i zdrowia dziecka jest obowiązany natychmiast podjąć interwencję (interwencja nagła).
  3. Interwencja nagła polega na natychmiastowym powiadomieniu telefonicznym oraz przesłaniu emailem / faksem zawiadomienia o bezpośrednim zagrożeniu życia i zdrowia dziecka do odpowiedniej jednostki Policji, zgodnie z poniższymi.
  4. W zawiadomieniu przesyłanym faksem / emailem pracownik powinien podać wszystkie informacje, jakie uzyskał odnośnie dziecka (imię, nazwisko, adres, miejsce, w którym się znajduje), opisać rodzaj zagrożenia, a w przypadku rozmowy telefonicznej – podać dokładną godzinę połączenia, czas trwania połączenia oraz numer, z którego dzwoniło dziecko lub inna osoba.
  5. Jeśli pracownikowi znane jest miejsce, w którym dziecko aktualnie przebywa, pracownik wysyła faks / email do dyżurnego Komendy Policji właściwej dla tego miejsca.
  6. Jeżeli pracownik nie posiada informacji o miejscu, w którym dziecko aktualnie przebywa, w zawiadomieniu należy podać wszystkie istotne informacje dotyczące sytuacji zagrożenia,   a w przypadku rozmowy telefonicznej: dokładną godzinę nawiązania połączenia oraz dokładny czas trwania połączenia, a także opis kontaktu z osobą dzwoniącą i treść.
  7. Zawiadomienie wysyłane faksem / emailem podpisuje pracownik podejmujący interwencję.
  8. Pracownik podejmuje interwencję nagłą bez konsultacji. Jeżeli jednak sytuacja na to pozwala, należy skonsultować się przed podjęciem interwencji z właścicielem/dyrektorem placówki lub ewentualnie z innym wyznaczonym pracownikiem.
  9. Zawiadomienie wysłane faksem / emailem należy przesłać pocztą na adres właściwej komendy Policji najpóźniej następnego dnia roboczego po dokonaniu interwencji.
§11
  1. Zagrożenie bezpieczeństwa dzieci może przybierać różne formy oraz z wykorzystaniem różnych sposobów kontaktu i komunikowania – stąd na potrzeby niniejszego dokumentu przyjęto następującą kwalifikację zagrożenia bezpieczeństwa dzieci:
    • popełniono przestępstwo na szkodę dziecka (np. wykorzystanie seksualne, znęcanie się nad dzieckiem);
    • doszło do innej formy krzywdzenia, niebędącej przestępstwem, takiej jak np. krzyk, kary fizyczne, poniżanie;
    • doszło do zaniedbania potrzeb życiowych dziecka (np. związanych z żywieniem, higieną czy zdrowiem).
§12
  1. W przypadku podjęcia przez pracownika podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji właścicielowi/dyrektorowi placówki. Notatka może mieć formę pisemną lub mailową.
  2. Interwencja prowadzona jest przez właściciela/dyrektora placówki, który może wyznaczyć na stałe do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby, jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości pracowników.
  3. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby wyznaczonej do prowadzenia interwencji, wówczas interwencja prowadzona jest przez właściciela/dyrektora placówki.
  4. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony dyrektora, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
  5. Do udziału w interwencji można poprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy przy rozmowie z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
§13
  1. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu należy niezwłocznie poinformować odpowiednie służby (Policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112.
  2. Poinformowania służb dokonuje pracownik, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu i następnie wypełnia kartę interwencji.
  3. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi załącznik nr 1. do niniejszych Standardów.  Kartę załącza się do akt dot. dziecka.
§14
  1. Pracownicy i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
  2. W przypadku, gdy podejrzenie zagrożenia bezpieczeństwa dziecka zgłosili rodzice dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie na piśmie tych rodziców poinformować.
Rozdział 4

Procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz w przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia, osoby odpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”

§15
  1. Na potrzeby niniejszego dokumentu wyróżniono procedury interwencji w przypadku podejrzenia działania na szkodę dziecka przez:
    • pracownika/współpracownika;
    • inne osoby trzecie;
    • rodziców/opiekunów prawnych;
    • inne dziecko – krzywdzenie rówieśnicze.
§16

Krzywdzenie ze strony pracownika

  1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez pracownika osoba ta zostaje natychmiast odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy. 
  2. Właściciel/dyrektor placówki przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego opiekunami.
  3. Dyrektor stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji (załącznik nr 1).
  4. Dyrektor organizuje spotkanie/a z rodzicami dziecka, którym przekazuje informacje           o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych organizacji lub służb.
  5. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo dyrektor sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury. Wzór zawiadomienia określa Załącznik nr 4.
  6. W przypadku, gdy pracownik dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę, dyrektor bada wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności ma obowiązek wysłuchać pracownika podejrzewanego o krzywdzenie, dziecko oraz innych świadków zdarzenia. 
  7. W sytuacji, gdy naruszenie dobra dziecka jest znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby.
  8. Jeżeli pracownik, który dopuścił się krzywdzenia, nie jest bezpośrednio zatrudniony przez placówkę, lecz przez podmiot trzeci, wówczas należy zawiadomić ten podmiot i zarekomendować zakaz wstępu tej osoby na teren Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska, a w razie potrzeby rozwiązać umowę z tym podmiotem. 
§17

Krzywdzenie przez inne osoby trzecie

  1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez osobę trzecią (obcą, bądź spokrewnioną) właściciel/dyrektor placówki przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, w szczególności jego rodzicami.
  2. Właściciel/dyrektor placówki stara się ustalić przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji (załącznik nr 1).
  3. Właściciel/dyrektor placówki organizuje spotkanie/a z rodzicami dziecka, którym przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o potrzebie/możliwości skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym    u innych organizacji lub służb.
  4. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo właściciel/dyrektor placówki sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury (załącznik nr 4).
  5. W przypadku, gdy z rozmowy z rodzicami wynika, że nie są oni zainteresowani pomocą dziecku, ignorują zdarzenie lub w inny sposób nie wspierają dziecka, które doświadczyło krzywdzenia, dyrektor sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do właściwego sądu rodzinnego (wzór w załączniku nr 5).
  6. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji instytucji, o których mowa w ust.5.
§18

Krzywdzenie ze strony rodziców/opiekunów

  1. W przypadku, gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez rodziców/opiekunów właściciel/dyrektor placówki przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka.
  2. Właściciel/dyrektor placówki stara się ustalić nie tylko przebieg zdarzenia, ale także wpływ zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji (załącznik nr 1).
  3. W przypadku, gdy wobec dziecka popełniono przestępstwo właściciel/dyrektor placówki sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo policji lub prokuratury (załącznik nr 4).
  4. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. dziecko chodzi w nieadekwatnych do pogody ubraniach, opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej), rodzina stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobne rodzajowo kary fizyczne), dyrektor  powiadamia  właściwy ośrodek pomocy społecznej o potrzebie pomocy rodzinie, gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, bądź – w przypadku przemocy i zaniedbania – o  konieczności wszczęcia procedury Niebieskiej Karty.
  5. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji instytucji, o których mowa w ustępach poprzedzających.
  6. Osobą odpowiedzialną za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty” jest właściciel/dyrektor placówki.
Rozdział 5

Procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz w przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia, osoby odpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”

§19
  1. Standardy określające zasady ochrony małoletnich w wersji zupełnej oraz w wersji skróconej dla małoletnich opracowuje zespół powołany przez właściciela/dyrektora placówce   w składzie:
    • właściciel/dyrektor placówki jako przewodniczący
    • psycholog
    • pedagog
    • terapeuta pedagogiczny
  2. Za przygotowanie merytoryczne pracowników do stosowania Standardów, w tym za przeprowadzenie spotkań szkoleniowych w zakresie stosowania Standardów odpowiada psycholog i pedagog zatrudniony w placówce.
  3. Za przygotowanie pracowników do stosowania zasad dokumentowania czynności, w tym za przeprowadzenie spotkań szkoleniowych odpowiada psycholog i pedagog.
§20
  1. Właściciel/dyrektor placówki w miarę potrzeb organizuje pracownikom spotkania szkoleniowe z przedstawicielami policji, sądu rodzinnego, kuratorów ds. małoletnich i nieletnich, pracowników ośrodka pomocy społecznej, a także organizacji i stowarzyszeń zajmujących się problematyką ochrony małoletnich.
Rozdział 6

Zasady i sposób udostępniania rodzicom albo opiekunom prawnym lub
faktycznym oraz małoletnim standardów do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania

§21
  1. Standardy w wersji zupełnej/ papierowej zamieszcza się do wglądu u właściciela/dyrektora Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
  2. Standardy w wersji zupełnej/ elektronicznej na stronie internetowej Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
Rozdział 7

Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu i udzielenie mu wsparcia

§22
  1. Osobami odpowiedzialnymi za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu jest właściciel/dyrektor placówki.
  2. Osobami odpowiedzialnymi za udzielenie małoletniemu wsparcia są:
    • właściciel/dyrektor
    • pedagog
    • psycholog
  3. W przypadku uzyskania informacji lub zauważenia przez pracownika, że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i zgłoszenia tego faktu właścicielowi/dyrektorowi placówki.
  4. Każde uzasadnione podejrzenie powinno być zgłoszone.
  5. Uzasadnione podejrzenie jest podstawą do podjęcia interwencji, a pracownik ma obowiązek podjęcia interwencji zawsze w przypadku:
    • podejrzenia krzywdzenia dziecka na podstawie jego obserwacji;
    • gdy dziecko ujawniło doświadczenia krzywdzenia;
    • gdy inna osoba (dorosła lub dziecko) zgłosiła fakt krzywdzenia dziecka. 
  6. W przypadku, gdy osobą krzywdzącą jest pracownik, zostaje sporządzona notatka służbowa przez właściciela/dyrektora placówki, który przeprowadza czynności wyjaśniające i podejmuje działania dyscyplinujące.
  7. Właściciel/dyrektor wzywa rodziców dziecka, co do którego powziął informacje o możliwości krzywdzenia i informuje ich o sytuacji dziecka.
  8. W sytuacjach szczególnych właściciel/dyrektor placówki może powołać zespół interwencyjny, w skład, którego wchodzą osoby mogące mieć wiedzę o sytuacji dziecka oraz mają możliwości wsparcia i zapewnienia bezpieczeństwa dziecku. W skład zespołu mogą także wchodzić osoby spoza placówki, które mogą pomóc dziecku.
  9. Zespół interwencyjny sporządza:
    • opis sytuacji rodzinnej dziecka   na   podstawie   rozmów z dzieckiem, właścicielem/dyrektorem, nauczycielami, wychowawcami, psychologiem, rodzicami i opiekunami lub innych informacji uzyskanych przez członków zespołu;
    • plan pomocy dziecku na podstawie w/w opisu;
    • plan pomocy dziecku powinien zawierać wskazania dotyczące:
      • działań, jakie placówka zapewnia dziecku w celu poczucia bezpieczeństwa;
      • wsparcia, jakie placówka zaoferuje dziecku;
      • skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku lub przekazanie informacji o takich miejscach, jeżeli istnieje taka potrzeba.
    • plan pomocy dziecku jest przedstawiany przez właściciela/dyrektora placówki rodzicom/opiekunom z zaleceniem współpracy przy jego realizacji.
Rozdział 8

Sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego

§23
  1. Zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka określa instrukcja kancelaryjna Specjalistycznego Gabinetu Terapeutycznego Barbara Dynowska.
Rozdział 9

Wymogi dotyczące bezpiecznych relacji między małoletnimi, a w szczególności zachowania niedozwolone

§24
  1. Określa się procedury postępowania w sytuacjach zachowania agresywnego ze strony osób trzecich do których należą:
    • bójki;
    • stworzenie zagrożenia dla życia i zdrowia własnego i innych;
    • posiadanie niebezpiecznych przedmiotów (środki pirotechniczne, łańcuchy, noże, zapalniczki, kije, itp.), używanie ognia na terenie placówki, posiadanie niebezpiecznych substancji;
    • wulgarne zachowanie, lekceważący i arogancki stosunek do dzieci i pracowników placówki;
    • nierespektowanie zarządzeń obowiązujących w placówce;
    • wymuszenie, zastraszenie, podżeganie do bójek, wyzywanie;
    • dewastowanie mienia placówki i cudzej własności.
  2. W każdym przypadku, gdy dziecko jest świadkiem wypadku, pobicia, agresywnego zachowania bądź innego zdarzenia sprzecznego z normami i zasadami obowiązującymi na terenie placówki natychmiast zgłasza zaistnienie zdarzenia informując o nim najbliżej znajdującą się osobę dorosłą:
    • pracownika placówki,
    • właściciela/dyrektora placówki.
  3.  W sytuacjach, o których mowa w ust.1, dziecko ma obowiązek podporządkować się do poleceń wszystkich pracowników placówki.
  4. W przypadku krzywdzenia dziecka przez inne dziecko na terenie placówki, pracownik placówki będący świadkiem zdarzenia zobowiązany jest:
    • zdecydowanie i stanowczo przerwać negatywne zachowania uczestników zajścia;
    • rozdzielić strony konfliktu;
    • jeśli istnieje potrzeba, skierować poszkodowanych do gabinetu pomocy przedmedycznej lub samemu udzielić pierwszej pomocy. (W przypadku poważniejszych obrażeń, właściciel/dyrektor placówki wzywa karetkę);
  5. Właściciel/ dyrektor placówki przy współpracy z pedagogiem/psychologiem zobowiązany jest wyjaśnić okoliczności zajścia, powiadomić rodziców/opiekunów poszkodowanego dziecka oraz sprawcy.
  6. Z dzieckiem-sprawcą przeprowadza rozmowę omawiającą jego zachowanie oraz powiadamia o konsekwencjach.
  7. Zarówno poszkodowany, jak i sprawca, objęci zostają wsparciem psychologiczno – pedagogicznym.
Rozdział 10

Zasady ustalania planu wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia

§25
  1. Zakres zadań poszczególnych pracowników placówki w przypadku podejrzenia lub uzyskania informacji, że dziecko jest krzywdzone:
  2. Właściciel/dyrektor placówki:
    • przyjmuje zgłoszenie o krzywdzeniu lub podejrzeniu krzywdzenia dziecka
    • bierze udział w rozmowie z rodzicami lub opiekunami prawnymi
    • w sytuacjach podejrzenia przemocy domowej wobec dziecka podejmuje decyzję                     o uruchomieniu procedury „Niebieska Karta”
    • w przypadku, gdy dziecko doświadcza przemocy domowej lub jeżeli rodzice odmawiają współpracy z placówką składa wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu lub zawiadamia prokuraturę o podejrzeniu przestępstwa,
    • w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia dziecka natychmiast zawiadamia policję;
    • w sytuacji, gdy sprawcą przemocy jest osoba dorosła spoza rodziny zawiadamia policję;
    • w przypadku, gdy sprawcą przemocy jest nieletni (a wcześniejsze metody postępowania szkolnego okazały się nieskuteczne) zawiadamia sąd;
    • informuje o konsekwencjach prawnych stosowania przemocy;
    • organizuje pomoc psychologiczno-pedagogiczną dla dziecka;
    • prowadzi nadzór nad prowadzeniem przypadku dziecka krzywdzonego;
    • uzyskuje od rodziców i opiekunów informacje zwrotne nt. realizacji w placówce Standardów ochrony dzieci przed krzywdzeniem.
Rozdział 11

Zasady przeglądu i aktualizacji standardów

§26
  1. Właściciel/dyrektor placówki wyznacza psychologa jako osobę odpowiedzialną za monitorowanie Standardów.
  2. Osoba, o której mowa w ust.1 jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji Standardów, za reagowanie na sygnały ich naruszenia oraz za proponowanie zmian ich treści.
  3. Osoba, o której mowa w ust.  1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród pracowników organizacji raz na dwa lata ankietę monitorującą poziom realizacji Standardów. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 2.
  4. W ankiecie pracownicy organizacji mogą proponować zmiany w Standardach oraz wskazywać naruszenia Standardów
  5. Osoba, o której mowa w ust. 1 dokonuje opracowania wypełnionych przez pracowników     i współpracowników ankiet. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazuje właścicielowi/dyrektorowi placówki.
  6. Właściciel/dyrektor placówki wprowadza do Standardy niezbędne zmiany i ogłasza stosownym zarządzeniem nowe brzmienie.
Rozdział 12

Postanowienia końcowe

§27
  1. Standardy wchodzą w życie z dniem podpisania zarządzenia.
Przewijanie do góry